Komt dit door de schreeuwende reclames op internet en tv? Komt dit doordat we onszelf dit willen laten geloven?

Mensen snel en blijvend afvallen bestaat niet en dit moet je ook niet willen… een lichaam is een ingewikkeld apparaat die niet gemakkelijk te misleiden is, helaas… misschien wil je dit niet horen maar in mijn zoektocht naar voeding, gezondheid en afvallen zijn er weinig dingen geweest die mij blijvend hebben doen laten afvallen of op gewicht blijven! Echt afvallen hoef ik gelukkig niet, een paar kilo`s minder zou mooi meegenomen zijn maar niet van levensbelang!

Dingen die mij helpen om op gewicht te blijven:

- tips uit dit boek:

http://www.paypro.nl/producten/Het_Mentale_Dieet_Plan/818/4160

-regelmatig eten en kleine porties (om de 3 uur eten)

-elke dag wandelen

-chlorella: dit is echt een super product en heeft mij een geweldig mooie huid en een regelmatige stoelgang opgeleverd

-paar keer per week sporten

-niet snoepen (maar ook ik doe dit soms)

- water drinken!!!

http://www.good-shape.nl/afvallen_producten.html

Wat heel veel mensen doen is dat ze NIET ontbijten en dan dus veel te lang NIETS eten. Je lichaam heeft gedurende de nacht geen voedsel gehad en als er dan pas rond 11 uur een ontbijt genuttigd wordt dan is het metabolisme van het lichaam enorm gekelderd. Als het lichaam pas dan weer voedsel krijgt gaat het een groot deel van deze voeding opslaan als vet omdat het lichaam zich weer wil voorbereiden op de volgende periode dat het geen voedsel krijgt! Je begrijpt dus wel dat dit zorgt voor extra lichaamsvet.

De avondmaaltijd zou veel kleiner moeten zijn qua aantal calorieën dan wat wij nu gemiddeld eten, namelijk ongeveer 4 a 500 calorieën i.p.v de 800 of meer. Het lichaam heeft namelijk enorme moeite om dit grote aantal calorieën te verwerken. Ik kan je zelfs vertellen dat deze calorieën niet meer worden verbrand en grotendeels worden opgeslagen als lichaamsvet.
Je calorieverbruik zou hoog moeten beginnen, om laag te eindigen. De meeste mensen doen net het tegenovergestelde en eten laat op de dag nog te grote porties.
Dit is waarschijnlijk één van de grootste fouten die je kan maken, doe het dus niet. Begin de dag met een stevig ontbijt en eet vanaf dan kleinere porties.
7:15 uur ontbijt (ongeveer 300 kcal)
10:15 uur tussendoortje (appel of sinaasappel)
13:15 uur middag eten (ongeveer 300 kcal)
16:15 uur tussendoortje
19:15 uur avond eten (ongeveer 300 kcal)
21:15 uur stuk fruit (kiwi oid)

De vetten die wij binnen krijgen bestaan uit, onder andere, Omega-3 vetten en Omega-6 vetten.

Omega-3 vetten bevorderen je gezondheid
Omega-3 vetten bestaan uit 2 vetzuren; DHA en EPA.

Deze vetzuren zijn van groot belang bij:

- Preventie van onder andere hartaandoeningen en kanker.

- Voorkomen en verhelpen van emotionele klachten.

Omega-6 vetten zijn schadelijk voor je gezondheid.
Deze vetten bevinden zich onder andere in soja, maïs en zonnebloem olie.
Vlees van dieren die gevoerd zijn met maïs bevat een hoog gehalte van deze schadelijke vetten.
Uit onderzoek is gebleken dat wij te veel Omega-6 vetten en te weinig Omega-3 vetten binnen krijgen.

Een te lage inname van Omega-3 vetten kan lijden tot:
Dyslexie
Depressie
Overgewicht
Hartziekten
Allergieën
Artritis
Geheugen stoornissen
Kanker
Eczeem
Diabetes

Laag Omega-3 gehalte veroorzaakt problemen bij kinderen
Een onderzoek aan de Universiteit van Purdue (VS) laat zien dat kinderen die weinig Omega-3 vetten binnen krijgen:
- Vaker hyperactief zijn.
- Meer last hebben van leerproblemen.
- Vaker gedragsstoornissen vertonen.

Omega-3 vetten blijken belangrijk te zijn bij de vorming van hersenen en voor het doorgeven van signalen in de hersenen.

Symptomen van een te lage Omega-3 inname zijn:
Droge huid
Roos
Geïrriteerdheid
Lage weerstand
Vermoeidheid
Droog haar
Hyperactiviteit
Droge ogen
Langzaam helen van wonden
Regelmatig terugkerende infecties
Leerproblemen
Zachte nagels
Broze nagels
Allergieën
Gescheurde huid op hielen en vingertoppen

Levertraan is de beste bron voor Omega-3 vetten.
Naast levertraan bevatten groene bladgroenten en diverse zaden en noten ook Omega-3 vetten.

Een bijkomend voordeel van levertraan is dat het naast vitamine A ook vitamine D bevat. Vitamine D is één van de vitamines die we in veel gevallen te weinig binnenkrijgen.

Aanbevolen inname van levertraan is 1 theelepel per 15 – 20 kilo lichaamsgewicht.

Let op!
Levertraan verouderd snel omdat het gemakkelijk oxydeerd. Neem geen levertraan in die sterk ruikt en ranzig smaakt.

Levertraan kan je vinden in de natuurwinkels.

Wil je geen levertraan innemen, dan zijn visolie capsules een alternatief. Nadelen van deze capsules zijn de prijs ten opzichte van levertraan en een laag vitamine D gehalte.

Bron: Curr Atheroscler Rep. Omega 3, 2001;3(2):174-9

Welke vetten zijn gunstig en welke ongunstig?
Eetbare vetten en oliën omvatten vetten uit melk, boter en kaas, vlees, vis en planten (bijvoorbeeld kokoskoot, palm, soja, maïs, lijnzaad, pinda’s, sesamzaad, maar ook groenten als bloemkool en spruitjes, zij het in zeer geringe mate). Toch is het ene vet het andere niet. De kleinste verschillen kunnen al van groot belang zijn voor de werking van een vetzuur in het lichaam.

De structuur van de vetzuren
Vetzuren zijn grofweg in te delen in de categorieën:

• 1. Verzadigd,
• 2. Enkelvoudig onverzadigd
• 3. Meervoudig onverzadigd.

Vetten die voornamelijk uit verzadigde vetzuren bestaan, verschijnen in vaste vorm bij kamertemperatuur (denk aan roomboter, frituurvet).
Enkelvoudig onverzadigde vetzuren zijn iets flexibeler. Vetten die uit dergelijke enkelvoudig onverzadigde vetzuren bestaan, zullen op kamertemperatuur vloeibaar zijn (olijfolie bijvoorbeeld).
Meervoudig onverzadigde vetzuren zijn de meest flexibele vetzuren. Bij kamertemperatuur zullen vetten die een hoog gehalte aan meervoudig onverzadigde vetzuren hebben dan ook vloeibaar zijn (we noemen zonnebloemolie, walnotenolie en lijnzaadolie). Om het nog wat ingewikkelder te maken: onverzadigde vetzuren kunnen ook nog in de transvorm verschijnen. Deze vertonen in hun \”gedrag\” sterke overeenkomsten met verzadigde vetzuren.

Mix
Ons voedsel bestaat uit een mix van deze verzadigde, enkelvoudig onverzadigde en meervoudig onverzadigde vetzuren. Om te kunnen begrijpen in welke mate je welk vet moet nuttigen om van een goede gezondheid te kunnen spreken, is het zaak per soort vetzuur te bekijken in welke producten ze te vinden zijn en wat voor capriolen ze in het lichaam uithalen.

Verzadigde vetzuren
Verzadigde vetzuren komen voor in vlees, zuivelproducten en bepaalde tropische oliën. Ze worden in verband gebracht met een aantal problemen van onze gezondheid. Met name de langere verzadigde vetzuren – vooral in rund-, schapen- en varkensvlees te vinden – schijnen het risico te verhogen dat kransslagaders mankementen gaan vertonen. Wat in ieder geval is bewezen, is dat verzadigde vetzuren ten opzichte van onverzadigde vetzuren de kans op hart- en vaatziekten verhogen. Dit is te wijten aan een ongunstig effect van deze vetzuren op het cholesterolgehalte. Er zijn in ieder geval voldoende redenen om te kunnen aannemen dat het gebruik van verzadigde vetzuren teruggedrongen zou moeten worden en niet meer dan ongeveer eenderde van de intake van vet mag uitmaken.

Enkelvoudig onverzadigde vetzuren
Enkelvoudig onverzadigde vetzuren worden als een veilige bron van vet beschouwd. Oliezuur is in deze categorie het bekendste vetzuur. Dit komt in grote hoeveelheden voor in nagenoeg alle vetten, maar bijvoorbeeld ook in olijven (en dus ook in olijfolie). Binnen een gezonde voeding en dus zeker ook binnen het omegamenu passen enkelvoudig onverzadigde vetzuren prima. Ze hebben namelijk een gunstige werking op het cholesterolgehalte in het bloed. Bovendien verlagen enkelvoudig onverzadigde vetzuren in vergelijking met verzadigde vetzuren de kans op aderverkalking.

Meervoudig onverzadigde vetzuren: De Essentiële vetzuren
Goed, van die verzadigde vetzuren is het duidelijk, die moet je zo min mogelijk eten. Ruim baan voor de onverzadigde vetzuren! Meervoudig onverzadigde vetzuren van de omega-3 en omega-6-families in het bijzonder. Maar wat zijn dit dan precies voor een vetzuren, zult u zich onderhand afvragen. En waar komen die namen vandaan? Met de term \”omega\” (ook wel eind, op z’n Grieks) wordt één van de uiteinden van een vetzuurmolecuul aangeduid. De cijfers 3 en 6 geven aan op welke plaatsen dubbele bindingen in deze specifieke meervoudig onverzadigde vetzuren te vinden zijn.
Misschien dat u ze ook wel eens onder de naam alfa-linoleenzuur (dit is de \”moeder\” van alle omega-3-vetzuren) en linolzuur (de \”moeder\” van alle omega-6-vetzuren) bent tegengekomen.
Voor u is die exacte naamgeving even wat minder van belang. Wat wel goed is om te weten, is dat alfa-linoleenzuur en linolzuur twee vetzuren zijn die het lichaam niet zelf kan vormen, maar die absoluut van vitaal belang zijn voor de menselijke gezondheid. Op het moment dat het lichaam een stof niet zelf kan maken, maar wel nodig heeft, spreken we van \”essentieel\”. En daarmee kunnen we deze omega-3- en omega-6-vetzuren scharen bij andere essentiële voedingsstoffen als bijvoorbeeld vitamines, mineralen, antioxidanten, eiwitten en koolhydraten.

Omega-3 vetzuren terug in het dieet!
De afgeleiden van omega-3 en omega-6 spelen een belangrijke rol bij het goed doorlaatbaar maken van de celmembranen. Op deze wijze helpen omega-3 en omega-6 bij het transport (en dus ook de werking) van hormonen, eiwitten en enzymen door de celwandjes heen. Ook vormt het lichaam hormoonachtige verbindingen uit deze vetzuren. Deze zogenoemde eicosanoïden zijn in hoge mate betrokken bij veel lichaamsprocessen: door de bloeddruk te beïnvloeden, het immuunsysteem te stimuleren of te remmen en de waarneming van pijn te veranderen. Daarnaast schijnen de vetzuren met name voor de werking van de meer actieve weefsels van het lichaam van groot belang te zijn; hersenen, zintuigen en bijnieren bijvoorbeeld. En hebben ze een positief effect op de bloedstolling.

Al deze eigenschappen bij elkaar maakt dat de semi-essentiële vetzuren in verband worden gebracht met het voorkomen of het gunstig beïnvloeden van hart- en vaatziekten, kanker, diabetes, maar ook immuunziekten en depressies.

Omega-6 en Omega-3 in balans
Het staat als een paal boven water: voor het verrichten van enkele basisfuncties heeft het lichaam zowel omega-3- als omega-6-vetzuren nodig. En wel in een bepaalde verhouding. De vraag is nu alleen: welke verhouding? In de literatuur wordt vaak teruggegrepen op het eetpatroon van de Kretenzers die volgens mediterrane maatstaven eten en verbazingwekkend gezond blijken te zijn. Dat zit hem in het feit dat ze veel groente en vis eten. Als gevolg daarvan beschikken Kretenzers over een gunstige omega-3/omega-6-verhouding. Die varieert bij de Kretenzers van één op zes tot één op drie. In onze voeding is die verhouding volkomen scheef gegroeid. Wij eten om te beginnen veel te veel verzadigd vet en vervolgens is de verhouding tussen Omega-6 en Omega-3 vetzuren sterk in het nadeel van de Omega-3 vetzuren (20:1 tot soms wel 40:1).

Columbus eieren.
In het kader van de Omega-3 theorie zijn er kippen die voer krijgen dat rijk is aan omega-3. Zodoende zijn er ook weer essentiële vetzuren in deze eieren te vinden (voorbeelden van dit omega-ei zijn het Columbus- en het Eivita-ei, ze bevatten zo’n 1,5 gram aplha-linoleenzuur per 100 gram). Enkele studies hebben uitgewezen dat het eten van twee met omega-3 verrijkte eieren per dag het aantal vetdeeltjes in de bloedbaan doet verlagen en het gunstige HDL-cholesterol verhoogt.

Suiker zit niet alleen in snoepje, gebakje en frisdrank, maar zit verstopt in veel meer producten. In dit artikel worden enkele tips gegeven en uitleg over de suikerverslaving. Waarom is dit nou eigenlijk een verslaving?

Ook wordt er uitgelegd waarom het eigenlijk een zoetverslaving is in plaats van een suikerverslaving. Want hoe beter je snapt hoe het zit met suiker en zoetigheid, des te beter je snapt waarom de tips die daarop volgen zo goed werken.

Wat gebeurd er met je lichaam als je veel zoet & suiker eet?

Als je suiker eet of eigenlijk alle simpele koolhydraten dan reageert je lichaam hier op door:

Zodra de suikers zijn opgenomen in je lichaam via je spijsverteringsstelsel stijgt je bloedsuikerniveau, wat niets anders is dan de hoeveelheid glucose in je bloed. Je lever, die verantwoordelijk is voor het zuiveren van je bloed, probeert het bloedsuikerniveau naar normale waarden te krijgen door de suikers in je bloed om te zetten in vet. Vandaar dat je dik wordt van suiker.

Het effect van suiker op de hersenen

Maar het probleem in je hersenen is nog groter; je hersenen reageren op de smaak van zoet door veel dopamine aan te maken. Deze stof is verantwoordelijk voor het gevoel van geluk en blijdschap. Daarom voel jij je dus blij als je zoet eet. Ik zeg zoet, omdat niet alleen suiker verantwoordelijk is voor dit gevoel: ook suikervervangers zoals Sacharine zorgen hiervoor. Daarom is het eigenlijk ook geen suikerverslaving, maar een zoetverslaving.!Als het dopamine niveau in je hersenen weer normaal is, wil je meer. Zo krijg je het gevoel dat je zoet moet eten, want je wilt je weer blij en vrolijk voelen. Een verslaving aan zoet en suiker lijkt dus heel erg op een drugsverslaving.

Krijg je die dopamine kick niet snel genoeg, dan gaat je lichaam reageren met ontwenningsverschijnselen. Je wordt onrustig, kunt nergens anders meer aan denken en je begint te trillen.

De grote vraag is dan natuurlijk: wat kun je aan een zoet- of suikerverslaving doen? Het antwoord is langzaam afbouwen. ‘Cold Turkey’ afkicken is erg moeilijk en zorgt er vaak alleen maar voor dat je jezelf na een tijdje volpropt met allerlei dingen die niet goed voor je zijn, met alle gevolgen van dien.

 Tips om minder zin in zoet & suiker te krijgen:

1. Suiker heet vaak niet suiker – Weet alle verborgen namen van suiker in levensmiddelen en probeer ze zoveel mogelijk te vermijden. (Basterdsuiker, Demerara, Dextrose, Fructose, Galactose, Glucose, Honing, Lactose, Malt, Maltose, Ahorn siroop (Maple siroop), Melasse, Saccharose, Muscavado of Barbados suiker, Panocha / Panela / Piloncillo, Parelsuiker, Maïssuiker, Rijstsuiker, Sucrose, Invertsuiker, Treacle (soort moutsiroop), Caramel (verhitte suiker), Druivensuiker, Kandij

2. Eet fruit – Het klinkt simpel maar fruit bevat veel suiker waar je veel minder snel dik van wordt, en bovendien is het zoet in fruit veel minder zoet dan van snoep. Daardoor is het effect op je hersenen ook minder.

 3. Vermijd suikervervangers – Suikervervangers zorgen er misschien voor dat je minder snel dik wordt, maar het verlangen naar zoet neemt niet af. Daarnaast zijn er veel aanwijzingen dat suikervervangers niet erg gezond zijn als je ze in grote mate eet of drinkt. Cola Light zorgt dus evengoed voor een suikerverslaving, omdat het effect op je hersenen gelijk is aan echte suiker.

4. Vermijd wit – Of het nu gaat om witbrood, witte pasta of witte rijst: Ze bestaan uit simpele koolhydraten en deze worden in je lichaam omgezet naar suikers. Alleen als je veel sport kun je het prima eten, maar voor de gemiddelde persoon zijn de versies met vezels veel beter (volkorenbrood, zilvervliesrijst en volkorenpasta). De vezels zorgen er voor dat de suikers amper worden opgenomen in je lichaam en je bloedsuikerspiegel zal ook niet zo sterk stijgen dan met de witte varianten zonder vezels.

5. Drink niet te veel vruchtensap – Vruchtensappen zijn vaak erg gefilterd waardoor de vezels er ook niet meer in zitten. De natuurlijke suikers in puur vruchtensap worden daarom heel goed door je lichaam opgenomen, met hetzelfde effect als ik bij punt 4 heb beschreven.

6. Drink niet te veel alcohol – Alcohol wordt gemaakt van suiker en zorgt er bovendien voor dat je wilskracht niet zo sterk is dan wanneer je nuchter bent.

7. Zorg dat je niet te veel suiker in huis hebt – Snoepjes voor de kinderen zijn vaak een grote boosdoener, en hoe vaak komt het voor dat je zelf meer opgegeten hebt dan zij? Hoe minder suiker je in huis hebt, hoe minder snel je in de verleiding komt Bovendien kun je kinderen heel goed leren om te genieten van niet-zoete smaken. Zoet is een simpele smaak, terwijl veel groenten en fruit een complexe smaak hebben. Je moet groente en fruit daarom in veel gevallen leren eten. Jong geleerd is oud gedaan!

Professor Jan Geuns leidt het laboratorium voor Functionele Biologie aan de K.U.Leuven. Geuns is een fervent voorstander en grootgebruiker van stevioside. “Stevioside zit in de blaadjes van de steviaplant. Het smaakt niet helemaal zoals suiker, maar in Brazilië en de Verenigde Staten is een samenstelling van stevioside en het afgeleide rebaudioside te koop. De smaak daarvan benadert die van suiker veel meer. Testen in Duitsland tonen aan dat de meeste proefpersonen nagerechten met suiker niet kunnen onderscheiden van nagerechten met een stevioside-rebaudioside mengsel.”

“In vergelijking met suiker heeft stevia bijna geen negatieve eigenschappen“, stelt Geuns. “De voordelen van stevioside als voedingssupplement ter vervanging van suiker zijn groot. Het is stabiel, wat wil zeggen dat de chemische structuur ook bij hoge temperaturen niet verandert. Suiker doet dat wel: het karameliseert als je het bakt en dat maakt verschillende kankerverwekkende stoffen aan. Karamelisatie is een veelgebruikt proces in de voedingsindustrie, maar over de gevolgen zwijgt men als de dood.”

“Andere grote voordelen van stevia zijn dat het geen of zeer weinig calorieën bevat en niet slecht is voor de tanden“, gaat Geuns verder. “Dat je stevia kunt gebruiken voor diabetespatiënten en mensen met obesitas opent bovendien mooie perspectieven. Hoge concentraties van stevioside verlagen de bloeddruk van patiënten met hypertensie. De concentraties aan vetten en glucose in proefpersonen vertonen geen significante wijziging bij inname van stevioside. Ook heeft stevioside enkele veelbelovende eigenschappen die nuttig kunnen zijn in de behandeling van diabetes van het type 2. Bovendien zijn er geen nevenwerkingen van bekend”, besluit professor Geuns.

Ondanks de nadelen van suiker en de duidelijke voordelen van stevia, weigerde de Europese Commissie in 2000 stevia toe te laten, met als argument het gebrek aan kritische wetenschappelijke studies over stevia en discrepanties tussen de beschikbare studies. “Al in 1997 hebben we een dossier ingediend bij het Voedselagentschap om stevia als voedingssupplement te laten herkennen. Maar men heeft met alle mogelijke middelen getracht om het onderzoek onderuit te halen”, stelt Geuns. “Er is blijkbaar een grote lobby achter de suikerindustrie die enorme belangen verdedigt. Ik kan maar één conclusie trekken: men houdt stevia doelbewust van de markt.”

Studie van Stevia en extractie van stevioside
Stevia rebaudiana is een plant uit Paraguay die o.a. stevioside als zoetstof bevat. Dit is een diterpeenglucoside dat zelf ± 300 maal zoeter is dan sucrose (tafel suiker). De bedoeling is om de fysiologische parameters te onderzoeken om een zo hoog mogelijk zoetstofgehalte te verkrijgen in de door ons uitgeselecteerde planten.

Momenteel proberen we ook de genen betrokken bij de zoetstofproductie te kloneren om de regulatie van de zoetstofproductie beter te leren begrijpen. Later is het misschien mogelijk die genen in te bouwen in andere cultuurgewassen.

De voordelen van Stevia zijn aanzienlijk: het is een volstrekt natuurlijke zoetstof, zonder nevenwerkingen en met een aangename zoethoutachtige smaak. Deze zoetstof wordt niet verteerd in ons lichaam en mag ook volkomen veilig gebruikt worden door diabetespatiënten.

STEVIOSIDE (Stevia):

Zoetkracht t.o.v. suiker:200-300x zoeter dan suiker.

Bron: Een natuurlijke zoetstof uit het blad van de subtropische plant Stevia rebaudiana Bertoni (Compositae). Het is een glycoside.

Smaak: De zoetheid wordt vertraagd waargenomen. Het heeft een sterke bittere smaak en een nare nasmaak. De bitterheid vermindert als stevioside gemengd wordt met suikers zoals sucrose, fructose of glucose.

Energetische waarde: Het heeft geen calorische waarde, dus het levert 0 kJ per gram op.

Bijwerkingen: In 1968 toonde Planas en Kuc aan dat de inname van en aftreksel van de bladeren en takjes in gekookt water als anticonceptie middel voor vrouwen gebruikt kon worden. Dit bevestigde ze met een ratten proef. Dertien jaar later voerde men in Japan hetzelfde experiment uit waarbij ze dit resultaat niet vonden. Planas en Kuc gebruikte de hele bladeren en takken terwijl in Japan alleen stevioside gebruikt werd.

Overige gegevens:
Stevioside is stabiel bij een temperatuur van 95°C. Hierdoor is het geschikt als zoetstof voor gekookte en gebakken producten. Stevioside is stabiel tussen een pH van 3 tot 9. Stevioside is niet fermenteerbaar en kleurt niet bruin zoals suiker, ook al bestaan er 180 verschillende soorten van de Stevia plant, alleen de Stevia rebaudiana heeft een zoete smaak. De concentratie in de bladeren is ongeveer 15%. Op het moment is het gebruik van stevioside toegelaten in Brazilië, Paraguay en Japan. Import en handel van de plant of onderdelen van de plant (ook in poedervorm) is verboden in de EU (richtlijn februari 2000).

In Paraguay en Brazilië werden de bladeren vroeger in de thee gedaan vanwege de zoete smaak. De onderzoeker M.S. Bertoni ontdekte dit in Paraguay in 1887. Een halve eeuw later probeerde de Britten de plant ook in Engeland te telen als vervanger van suiker. Dit plan is echter nooit uitgewerkt. Dertig jaar later, in 1971, kocht de Japanner T. Sumida de zaden van de plant in Brazilië en 6 jaar later werd in Japan de plantaardige zoetstof op de markt gebracht. De zoetstof wordt gebruikt in frisdrank, sojasaus en ingemaakte groenten.

Op het moment zijn er in Japan 2 soorten zoetstof op de markt. De eerste is Steviosin, dat alleen stevioside bevat. De tweede is een mengsel van glycosides geëxtraheerd uit de steviabladeren. Deze zoetstof smaakt minder bitter, maar de zoetheid is een stuk lager. De bladeren van de Steviaplant bevatten (voor 3%) nog een zoetstof, rebaudioside. Deze zoetstof is 400 maal zo zoet als suiker. Deze stof smaakt ook meer naar suiker dan stevioside. De stof is minder bitter en in tegenstelling tot stevioside, erg water oplosbaar.

Rebaudioside is dus eigenlijk een beter bruikbare zoetstof dan stevioside. Een mogelijkheid zou zijn om stevioside om te zetten in rebaudioside. Deze omzetting kan chemisch of deels enzymatisch zijn. Of door het gehalte aan rebaudioside in de plant zelf te verhogen door genetische modificatie. Daar wordt op dit moment onderzoek naar gedaan in Amerika, Japan en Israël.

Bronnen:

http://www.groen.net/themas.asp?id=3398

Onderzoek naar stevia Stepa.be/nederlands

http://www.kuleuven.ac.be/bio/biofys/Research_nl.htm

Wageningen University:

http://www.voedsel.net/themas/stevioside.htm

Voor het kopen van dit product: www.stevia.com

In China en Japan gebruikt men al jaren veelvuldig het middel stevia en er zijn totaal geen negatieve effecten bekend over dit middel.. erg gek natuurlijk dat dit middel dan verboden is in Nederland.

Zou dit te maken hebben met het feit dat de Nederlandse economie afhankelijk is van de suikerindustrie? In veel levensmiddelen zit suiker verwerkt namelijk…  Ik denk zelf dat dit er mee te maken heeft maar vind het heel erg zuur aangezien Aspertaam wel degelijk kankerverwekkend is en dit middel dus niet. Ik vind dus dat de producenten van sommige levensmiddelen ons als consument in gevaar brengen door kankerverwekkende stoffen toe te voegen en ik vraag mij af waarom bijvoorbeeld Aspertaam niet verboden word??

citaat afkomstig van http://www.aspartaam.nl/stevia/stevia.html

Het Europese handelsverbod suggereert dat stevia een gevaar vormt voor de volksgezondheid. Deze suggestie lijkt onterecht. Diëtist Janet de Jong uit Joure deed in 2000 literatuuronderzoek naar stevia. Zij stelt vast dat stevia in Japan uitgebreid is getest voordat het daar werd goedgekeurd als zoetstof. “De Japanners vonden geen abnormaliteiten bij proefdieren na behandeling met stevia of stevioside. Japan is de grootste gebruiker van steviabladeren en -extracten ter wereld. En dat al meer dan twintig jaar. Miljoenen Japanse én Braziliaanse consumenten gebruiken stevia als een natuurlijke zoetstof. Zelfs een multinational als Coca-Cola past in deze landen stevia-extract toe als zoetstof in haar producten. Er zijn geen bijwerkingen bekend van stevia. Ook niet via de Guarani-indianen, die het al vele eeuwen toepassen.” Sterker nog: er bestaan tal van onderzoeken die juist de gezondheidsbevorderende eigenschappen van stevia benadrukken. Dit leverde stevia al de status op van ‘voedingsmedicijn van de toekomst’. Stevia lijkt onder meer te helpen bij diabetes en hypoglykemie. De Jong: “Stevia stimuleert de alvleesklier tot productie van insuline en verlaagt de bloedsuikerspiegel naar normale waarden.” De Brazilianen gebruiken stevia zelfs officieel bij de behandeling van diabetes. “Ook schijnt stevia de bloeddruk te verlagen en de uitscheiding van urine en natrium te verhogen”, gaat De Jong verder. “Omdat het caloriearm is, lijkt het geschikt voor mensen met overgewicht. En het kan een rol spelen bij de preventie van tandbederf, zo leert onderzoek in Hirosjima. Stevia blijkt namelijk, in tegenstelling tot suiker, geen voedingsbodem te zijn voor mondbacteriën die tandplaque veroorzaken.” Toch is een relativering op zijn plaats, vindt De Jong. “De onderzoeken naar deze effecten zijn overwegend op dieren uitgevoerd. Studies met menselijke vrijwilligers zijn schaars. Er zou grootschalig onderzoek bij mensen moeten komen om te zien of de positieve effecten ook voor hen gelden. Stevia is nog vrij onbekend onder diëtisten. Maar het lijkt een voedingsmiddel met veelbelovende therapeutische mogelijkheden.”

Door de succesvolle levensstijl van de vleesetende mens, liep de populatie op. Het probleem was echter dat deze levensstijl (Hunting and Gathering) slechts een populatie van voldoende voedsel kon voorzien als het land dunbevolkt was.

Het gevolg was de introductie van landbouw. De vleesconsumptie daalde enorm en men begon granen en giftige groenten te eten (zoals in feite de aardappel).

De mens was ineens geen carnivoor meer, maar een herbivoor. Onderzoekers hebben menselijke fossielen bekeken van voor en na de introductie van de landbouw. Ze vonden dramatische veranderingen in de gezondheid van de Neolithische, landbouw bedrijvende mens.

Ondervoeding, tandbederf, het aantal gevallen van infectieuze ziekte waren gigantisch toegenomen. De mens werd gemiddeld maar liefst 10 centimeter minder lang, in vergelijking met de vleesetende mens. Anemie en osteoporosis, aandoeningen die bij de vleesetende mens niet voorkwamen, deden ook hun intrede.

Evolutie
Tijdens onze evolutie van miljoenen jaren, hebben we nooit granen gegeten. De moderne mens is dan ook zeer slecht in staat om granen te verteren.
Deze groep mensen is koolhydratenintolerant. Het dieet van de mens uit het stenen tijdperk, bestond vooral uit eiwitten en vetten, aangevuld met een kleine hoeveelheid simpele suikers (monosaccharides uit de vruchten).

Het dieet van de moderne mens bestaat echter voornamelijk uit complexe suikers (polysacchariden uit de granen) en geraffineerde suikers (disaccharides uit kristalsuiker).
Als een onaangepaste mens volgens dit moderne dieet eet, gebeurt het volgende. De zetmelen (polysacchariden) uit de granen worden in de darmen ontbonden tot monosacchariden. De gigantische hoeveelheid suikers die vervolgens in het bloed terechtkomen, zorgen voor een hoog bloedsuikergehalte. De alvleesklier reageert door veel insuline te produceren. De insuline vertelt de lichaamscellen om extra suiker te verbruiken. Doordat de hoeveelheid suiker in het bloed echter zo hoog is, zal een groot deel van deze suikers niet verbrand worden, maar worden ze omgezet naar vet om opgeslagen worden. Dit vet zet zich vooral af rond de buik (zwembandjes) en de dijen. Het houdt hier echter nog niet op.

Er wordt teveel insuline gemaakt, waardoor het bloedsuiker niveau daalt tot een lage, kritieke waarde. We spreken hier over een hypo. Tijdens een hypo krijgen de hersenen niet voldoende energie en daalt de hersenactiviteit soms zelfs tot 20%. Om het bloedsuikerniveau toch weer omhoog te krijgen, trekt het lichaam aan de noodrem. Adrenaline wordt gebruikt om suiker vrij te maken uit o.a. de lever. Tijdens de hypo voelt de getroffen persoon zich erg zwak, maar het lichaam geeft een signaal: Vecht of Vlucht (dmv de adrenaline). Op dat moment begint de persoon zwaar te zweten en te trillen. Andere symptomen zijn nervositeit, irritaties, depressies, slapeloosheid, fobieën, uitputting, hoofdpijn, migraine, darmproblemen, maagzweren, allergieën en zelfs reumatische artritis. Door de lage bloedsuikerwaarden krijg je het gevoel alsof je honger hebt. Het gevolg is dat je gaat snacken. Vaak bevatten die snacks ook weer veel suikers, waardoor de cyclus weer opnieuw begint. Op deze manier blijf je dus de hele dag honger/trek houden en vliegt het bloedsuiker niveau heen en weer. Na verloop van tijd raakt het lichaam gewend aan de grote hoeveelheden insuline. Het gevolg is dat het bloedsuikerniveau niet snel genoeg meer daalt en dat de alvleesklier constant insuline blijft produceren. Een onderzoek met ratten, die gevoed werden met suikerhoudende producten, toonde aan dat de ratten zeer snel hyperinsulinemea ( te hoge insuline productie als gevolg van insulinegewenning) ontwikkelden. Zodra de suiker uit het dieet gehaald werd, stabiliseerde de insuline productie, maar wanneer er weer suiker gegeten werd, kwam de hyperinsulinemea meteen weer terug. De schade is dus permanent. De theorie is, dat hyperinsulinemea een eerste fase is in de ontwikkeling van diabetes. De cellen gaan steeds minder goed reageren op de insuline en na verloop van tijd heeft de alvleesklier niet genoeg capaciteit om voldoende insuline te produceren om het bloedsuikerniveau tot een gezond peil te brengen. Het gevolg is dus een insulinetekort, en dus diabetes. Hyperinsulinemea en diabetes worden beide in verband gebracht met overgewicht, hartziektes en hoge bloeddruk.
Onderzoek heeft aangetoond, dat het immuunsysteem onderdrukt wordt bij hoge bloedsuikerniveaus. Zelfs na het drinken van een glas sinaasappelsap wordt de het immuunsysteem voor enkele uren ondermijnd.

Van vet eten word je dik: ONZIN
Van het eten van vet wordt je NIET vet. Het klinkt zo logisch, maar helaas, de natuur is niet altijd logisch. Mensen worden dik door het eten van koolhydraten. Koolhydraten zorgen voor een hoge insuline productie. Insuline zorgt voor de opslag van vetten, die gemaakt worden van de koolhydraten. Insuline zorgt er tevens voor dat alle vetten in het lichaam niet verbrand kunnen worden. Daar is namelijk een andere signaalstof voor nodig, die wordt geblokkeerd wanneer er insuline aanwezig is. Door de insulineproductie op een laag peil te houden (geen geraffineerde suikers en zetmelen eten), zal vet juist wel verbrand worden. Het is zelfs zo dat het overtollige vet afgescheiden wordt via de urine en de ontlasting. Voorbeeld: Je wordt niet vet van een paar vette plakken kaas, maar je wordt wel vet door elke dag een of twee liter druivensap te drinken.

Door het eten van eieren, stijgt het cholesterolgehalte in je bloed: ONZIN
Onderzoek heeft aangetoond dat de mensen die het meeste cholesterolhoudende en vet bevattende voedsel aten, het gezondst, het meest energiek, en het minst zwaar waren. Ook de cholesterolwaarden van het bloed waren het laagst.

Koolhydraten zijn noodzakelijk in het dieet: ONZIN
Van de drie voedingsbronnen: Eiwitten, vetten en koolhydraten, zijn alleen de eiwitten en de vetten noodzakelijk. Vetarme diëten zijn overigens levensgevaarlijk. Het lichaam gaat namelijk spierweefsel verbranden ter compensatie. N.B. Het hart is ook een spier.

Melk is gezond en goed voor je botten en je gebit: ONZIN
Melk drinken om calcium op te nemen is hetzelfde als zout water drinken voor de dorst. Een onderzoek onder 121 duizend verpleegsters had het volgende opmerkelijke resultaat. De vrouwen die twee glazen of meer dronken liepen 45% meer kans op een gebroken heup in vergelijking met de vrouwen die een glas of minder dronken. Daarnaast bevat melk lactose (melksuiker). De enzymen die nodig zijn om lactose te verteren in de darmen, zijn er alleen niet meer sinds je gestopt bent met het drinken van moedermelk. De bacteriën in de darmen eten de lactose wel op voor u. Helaas met als gevolg de kenmerkende stinkende winden. Kent u ook maar een voorbeeld in de natuur van een dier dat nog melk drinkt na zijn zoogperiode? Verder is melk zeer slecht voor de tanden: Melk verzuurt reeds in de mond (bacteriën eten lactose) en veroorzaakt melkzuur, wat tandbederf veroorzaakt. Het is op zijn minst vreemd dat elk kind op school een gesubsidieerd pakje melk krijgt.

Diabetespatienten mogen granen en aardappelen eten: ONZIN
Granen bevatten voor het grootste deel zetmelen. Zetmelen zijn ketens van saccharides (glucose). Deze ketens worden in de darmen gesplitst (verteerd) in monosaccharides. In een zeer korte tijd, absorberen de darmen deze monosaccharides (in de vorm van glucose en fructose). De snelheid waarmee zetmelen verteerd en geabsorbeerd worden is hoger dan de snelheid waarmee kristalsuiker geabsorbeerd wordt. Een schepje suiker voor de energie is dus eigenlijk onzin. Het werkt beter en sneller om een witte boterham op te eten. Zetmelen in rijst, aardappelen, maïs, tarwe en de overige granen zijn dus per definitie slechter voor een diabetespatiënt dan kristalsuiker! Per voedsel is een glycemische index bepaald. Deze indexwaarde geeft aan hoe snel voedsel geabsorbeerd wordt en dus hoeveel impact het heeft op de bloedsuikerspiegel. De waarde van puur glucose is vastgesteld op 100. Kristalsuiker ligt rond de 65, terwijl aardappelen, maïs en witte tarwe een index hebben van rond de 80. Pizza is ongeveer het allerslechtste wat je kan eten. De glycemische index van een pizza ligt boven de honderd ! Een stuk vlees, heeft een indexwaarde van 0. Vlees bevat nl alleen eiwitten en vetten. Om het bloedsuikerniveau redelijk stabiel te houden, moet alleen het voedsel gegeten worden, waarvan de glycemische index onder de vijftig ligt. Als de problemen groter zijn, dan is het handig om 40 als maximum te nemen. Als een diabetespatiënt zich aan dit dieet houdt, zal de kans op hart- en vaatziekten gigantisch afnemen.

Suiker
Suiker, zoals we het kennen, is zeer ongezond. Direct na het eten van suiker word je beloond door een dosis endorfine. Suikerverslaving is bijna net zo erg als een drugsverslaving. Deze beloning gaat ervan uit dat de mens uit het stenen tijdperk in de zomer een vrucht heeft weten te bemachtigen. De suikers uit de vrucht kunnen dan omgezet worden naar vet, zodat de winter doorgekomen kan worden. Door een beloning te geven wordt de persoon sneller geneigd om meer moeite te doen voor de vruchten. De vruchten uit het stenen tijdperk hadden echter zeker niet zoveel suiker als de huidige vruchten. Naast de mechanismen die hierboven beschreven zijn, heeft het ook een desastreus effect op de tanden. De tanden staan onder hoge druk. In zeer dunne buisjes worden lymphen de tand uit gepompt. Onderzoek heeft aangetoond dat wanneer suiker gegeten wordt, de overdruk in de tand wegvalt, waardoor suiker de tand ingezogen wordt. Ik denk dat u goed kunt voorstellen wat voor desastreuse gevolgen dat moet hebben voor de tand.

Wat bijna niemand weet, is dat er al een suikervervanger bestaat. Ik heb het hier niet over aspartaam. Aspartaam veroorzaakt hersentumoren (zie www.aspartaam.nl) en andere mentale klachten in een groep testdieren. De Food and Drugs Association verbiedt in eerste instantie aspartaam na het bekend worden van de onderzoeksresultaten. Vervolgens, geeft de FDA aspartaam, zonder motivatie, ineens vrij voor menselijk gebruik. Een klein percentage van de bevolking is zeer gevoelig voor aspartaam en krijgt paniekaanvallen en andere psychische beschadigingen. Daarnaast is onomstotelijk vastgesteld dat aspartaam hersentumoren kan veroorzaken.

Een zeer interessant alternatief is stevia. Stevia is een plant (uit dezelfde familie als witlof), waarvan de bladeren erg zoet zijn. Door de bladeren te drogen en te vermalen ontstaat stevia-poeder. Dit poeder is 45 keer zo zoet als kristalsuiker. In een kopje thee hoeft dus slechts een mespuntje gebruikt te worden. Het lichaam kan het soort suiker in stevia niet gebruiken. Zodoende stijgt ook de bloedsuiker niet en zal er ook geen insuline aangemaakt worden. In Zuid Amerika werd Stevia al meer dan honderd jaar gebruikt. Er zijn geen nadelen gevonden met betrekking tot Stevia. In Japan wordt Stevia volop gebruikt. Veertig procent van de totale suikerconsumptie komt voor rekening van Stevia. Als je in Japan rondloopt, zal het je ook opvallen dat er relatief weinig dikke mensen zijn. Kijken we echter in Florida, dan zal het zeer moeilijk worden om een persoon te vinden met een gezond gewicht. Het Amerikaanse dieet bestaat voor een heel erg groot deel uit koolhydraten.

Kanker
Het is bekend dat kankercellen vooral gevoed worden door glucose (suiker) en glutamine. Het is dan ook zeer logisch om minder kankerbrandstof te eten wanneer kanker geconstateerd is (of ter preventie). De hoeveelheid glucose kan verlaagd worden door alleen voedsel te eten met een lage glycemische index. Glutamine bevindt zich vooral in rood vlees. Een recent onderzoek toont aan dat bij een zeer laag glutaminegehalte in het bloed, niet alleen de groei van de tumoren stopt, maar dat zelfs de tumoren in volume afnemen.

Een goede nachtrust zorgt er bovendien voor dat het immuunsysteem een zetje in de rug krijgt. Zorg ook dat de slaapkamer zo donker mogelijk is. Bij volledige duisternis (de grot van een holbewoner) wordt namelijk meer melatonine aangemaakt. Melatonine ondersteunt het immuunsysteem en is tegelijk een sterke antioxidant. Zelfs het blinderen van de lcd-display van de wekkerradio kan een gunstig effect hebben op de melatonineproduktie.

Onwetendheid
Een meisje vertelt dat ze zich slecht kan concentreren op school. Ze gaat met het probleem naar de huisarts. Daar wordt haar vrolijk verteld dat ze een druivensuikertekort heeft. Hoe verzin je het. Dat is klinkklare onzin. Een suikervoedingstekort bestaat helemaal niet, want zoals ik al eerder aangetoond heb, zijn koolhydraten (suikers) volledig uit het dieet te verwijderen zonder nadelige consequenties. Onderzoekers hebben zelfs zichzelf gedegradeerd tot proefkonijn en hebben een jaar lang alleen maar vlees gegeten. Een 100%-vlees dieet. Na een jaar waren ze het gezondst van alle collega’s met dito bloedwaarden (lage cholesterol, weinig vet, etc). Maar, om weer terug te gaan naar het meisje bij de huisarts, het wordt nog erger, want de huisarts haalt zijn trukendoos te voorschijn: Symptoombestrijding. Het meisje kan zich niet concentreren, dus de hersens hebben te weinig suiker, dus te lage bloedsuiker, dus bloedsuiker verhogen, dus suiker eten. Logisch toch. De huisarts schrijft dus voor om vooral meer suiker te eten. Zoals u nu al kunt voorspellen wordt het probleem alleen maar erger.

Geloofwaardig
Als u het zo allemaal leest, dan denkt u vast: Dit kan niet waar zijn,want dan had ik het wel moeten weten. De overheid, mijn huisarts, of mijn diëtiste hebben de verantwoordelijkheid mij deze informatie te verschaffen. Helaas, dat is een misvatting. Het probleem ligt dieper. De huisarts en de diëtiste weten het simpelweg niet (van de overheid weet ik het nog niet). Hoe kan dat dan? Ik zal u een paar hints geven, dan kunt u zelf uw conclusies trekken:
Waar worden bovengenoemde hulpverleners opgeleid. Op universiteiten en scholen. Als ik u nu vertel dat veel universiteiten gesponsord worden door de suikerindustrie (miljardenindustrie), de farmaceutische industrie (biljoenenindustrie- zie ook boek van Paul Zane Pizer) en de melkproducenten. Dan begint alles toch ineens op zijn plek te vallen. De FDA (Food and Drugs Association), de Amerikaanse Diabetesvereniging en de Amerikaanse Crohnvereniging (en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan) zijn ook niet zo onafhankelijk als ze zich willen voordoen. De Amerikaanse diabetesvereniging heeft zelfs aardappelen toegevoegd aan de lijst met “veilige” voedingsmiddelen.
Ik zal nog een voorbeeld geven van de macht van de industriëlen: Toen stevia op de markt kwam, begon de suikerindustrie meteen een campagne om stevia in diskrediet te brengen. Ze konden echter niks hardmaken. Stevia bleek een veilige suikervervanger te zijn. Om toch hun inkomsten te redden, hebben ze het snel op een akkoordje gegooid met de FDA. Stevia mocht sindsdien niet meer verkocht worden als suikervervanger, maar wel als voedingssupplement. Toen een bedrijfje een kookboek voor stevia wilde publiceren, stonden er meteen mensen van de FDA voor de deur, die de boeken in beslag namen en verboden. Een kookboek impliceert namelijk dat Stevia als suikervervanger gebruikt gaat worden. Amerika, het land van de vrijheid ! Inmiddels is het in Nederland ook al verboden!

Dit artikel is geschreven door: Peter van Nieuwenhoven

Voedselallergie is de overreactie van het immuunsysteem op een voedingsmiddel, waarna lichamelijke klachten optreden. Voedselintolerantie betekent gewoon dat je grote hoeveelheden van deze stof niet kunt verdragen.

 De ‘eliminatie-provocatie-reëliminatietest’ is de meest voorkomende methode voor het testen op een voedselallergie. Deze test bestaat uit drie stappen. De eerste stap, de eliminatie, houdt in dat de patiënt gedurende een bepaalde periode niets van de verdachte voedingsstof consumeert. Tijdens de tweede stap, de provocatie, is het de bedoeling dat hij dat juist wel doet. Tijdens de reëliminatie, de derde stap, moet hij de verdachte voedselstof weer voor een tijd laten liggen.

Als de klachten bij de eliminatie sterk verminderen, bij de provocatie weer opduiken en bij reëliminatie weer verdwijnen, is er hoogst waarschijnlijk sprake van een voedselallergie. Vaak gebeuren er echter fouten tijdens de test en wordt er een verkeerde diagnose gesteld. Als de klachten verdwijnen bij de eliminatiestap, neemt men vaak overhaaste conclusies, zonder over te gaan tot de tweede en derde stap.

Kinderarts Brand van de Insala Klinieken in Zwolle en internist Dubois van het UMC Groningen stellen dat er tot vijf keer te vaak voedselallergie vastgesteld wordt bij kinderen.

Artsen luisteren naar de klachten van de ouders en de kinderen, maar die zitten er in 80% van de gevallen naast.

Eigenlijk zouden enkel diagnoses op basis van dubbelblinde placebo-gecontroleerde testen uitsluitsel kunnen geven. Bij die testen, die alleen in het ziekenhuis afgenomen worden, weet de patiënt zelf niet of hij de verdachte stof toegediend krijgt of een placebo (neppil). Ook de arts is niet op de hoogte. Toch roepen ook deze testen vragen op. Vertoont een capsule met melkeiwit bijvoorbeeld voldoende gelijkenissen met echte melk? En wat als men vaststelt dat een kind niet allergisch is voor melk omdat hij niet reageert op de capsule, maar thuis wel ziek wordt door het drinken van melk?

Als men een overhaaste diagnose van allergie stelt, wordt de stof waarvan sprake, in dit geval koemelk, uitgesloten uit de voeding. Maar Brand en Dubois stellen dat de patiënt dan later meer risico loopt op overgevoeligheid voor melk, doordat dit middel jarenlang ontbrak in het voedingspatroon.

Heb je een vermoeden van voedselallergie, zoek dan deskundige hulp. Een goede diagnose kan enkel en alleen gesteld worden door een gespecialiseerde diëtist, arts of therapeut, die de procedure door en door kent en de patiënt met advies kan bijstaan.

Zelf ben ik momenteel bezig met NAET Therapie. Dit is een soort acupunctuur om deze voedselintolleranties op te heffen. Tot nu toe voel ik mij al een stuk beter en ik ben benieuwd wat er allemaal nog komen gaat want ik heb aardig wat intolleranties: Calcium, Vitamine C, Suiker, Granen etc etc.

Als het goed is gaat ze ook proberen om mijn zware pinda allergie te behandelen… ben benieuwd of dit mogelijk is! Erg interessant in ieder geval en ik voel mij nu al stukken beter.